Πρόγραμμα «Λυρισμός και Θάλασσα»

Ludwig Van Beethoven (1770-1827), Sonata no. 26, op. 81a “Les Adieux”, i. Adagio: Allegro, ii. Andante Espressivo, iii. Vivacissimamente Claude Debussy (1862-1918), Estampes, i. Pagodes, ii. La soirée dans Grenade, iii. Jardins sous la pluie

M. Ravel, _Jeux d’ Eau

F. Chopin, _Mazurkas: op. 63 no. 1, op. 63 no.2, KK no. 5, Fantaisie-Impromptu

F. Mendelssohn, Venetian Songs: op. 19 no. 6, op. 30, no. 6 (from “Songs Without Words”)

Δ. Λαυράγκας/Βαρβαρέσος: H Ψαρόβαρκα

C. Saint-Saens/Liszt/Horowitz: _Danse Macabre

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Βασίλης Βαρβαρέσος

Τον Μάρτιο του 2012 ο κ. Βαρβαρέσος έκανε το ντεμπούτο του στο Carnegie Hall, προκαλώντας τον ενθουσιασμό τόσο του ακροατηρίου όσο και των κριτικών. Αμέσως μετά από το ντεμπούτο του είχε την τιμή να παίξει στον Λευκό Οίκο για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα.

Έχοντας λάβει εκ νέου πρόσκληση να παρουσιασθεί στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2012, ο κ. Βαρβαρέσος θα κάνει την εναρκτήρια εμφάνισή του στο Ηρώδειο στην Αθήνα, εκτελώντας το Concerto no. 2 του Προκόφιεφ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.

Τον Δεκέμβριο του 2010 ο κ. Βαρβαρέσος κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα Καλλιτέχνη από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών. Ο δυναμικός νεαρός Έλληνας πιανίστας κέρδισε επίσης το Πρώτο Βραβείο στο 3ο Διεθνές Διαγωνισμό Πιάνου Μαρία Χαιρογιώργου – Σιγάρα, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το Μάιο 2010.

Σε ηλικία 14 ετών ο κ. Βαρβαρέσος κέρδισε το πολυπόθητο Πρώτο Βραβείο στο Young Concert Artists International Auditions και το ντεμπούτο του τόσο στην Νέα Υόρκη όσο και στην Ουάσιγκτον είχαν αξιοσημείωτη επιτυχία. Η New York Concert Review κατέληξε λέγοντας: «Μετά το σπουδαίο πρόγραμμά του το οποίο εκτέλεσε καταπληκτικά, ο Βασίλης Βαρβαρέσος έπαιξε ένα “πικάντικο” ελληνικό χορό με όλο τον ενθουσιασμό και την εγκαρδιότητα μιας ψυχής ερωτευμένης με τη ζωή». Στον τίτλο της η Washington Post τον αποκάλεσε «Young Master on the Rise».

Ο κ. Βαρβαρέσος έκανε το εντυπωσιακό ντεμπούτο του για ορχήστρα στην Νέα Υόρκη το 2007 στο Lincoln Center εκτελώντας το Κονσέρτο για Πιάνο No. 2 του Λόουελ Λίμπερμαν με την Ορχήστρα του Juilliard υπό την διεύθυνση του Αντρέα Ντελφς. Τον Οκτώβριο του 2010, ως επίτιμος προσκεκλημένος του Αρχιεπισκόπου της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής, ο κ. Βαρβαρέσος εμφανίστηκε με την Συμφωνική Ορχήστρα του Μανχάταν παίζοντας το Κονσέρτο για πιάνο του Σοπέν σε Μι Ελάσσονα στην Αίθουσα Alice Tully, ενώ το χειμώνα του 2008 του ζητήθηκε να είναι ο σολίστ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε μια περιοδεία δυο εβδομάδων στην Κίνα, με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Με την ευκαιρία αυτή ο κ. Βαρβαρέσος έπαιξε παρουσία 6000 ατόμων συνολικά.

Από το Αμερικάνικο ντεμπούτο του στην ηλικία των 15 ετών, ο κ. Βαρβαρέσος έχει παίξει σε σχεδόν όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ. Σημαντικές εμφανίσεις πραγματοποιήθηκαν στο Weil Hall του Carnegie Hall, στο 92nd Street Y of New York, στο Isabella Gardner Museum στην Βοστώνη, στο Kimmel Center της Φιλαδέλφειας και στο Kennedy Center στην Ουάσινγκτον. Αυτή τη σεζόν θα εμφανιστεί επίσης σε συναυλίες μουσικής δωματίου στη Βιβλιοθήκη Morgan.

O κ. Βαρβαρέσος έχει γράψει μουσική για δέκα ταινίες, συμπεριλαμβανομένων και των «Sir John Soane» και «Ellsworth Kelly: Fragments» και για μια τηλεοπτική σειρά. Έχει συγγράψει το μιούζικαλ «Delilah», ενώ το βιβλίο του «Departure From the Functionality of Syntax» τιμήθηκε με το βραβείο Scholastic Distinction του Juilliard.

Ο κ. Βαρβαρέσος κατέχει πτυχίο μουσικής και μεταπτυχιακό στη μουσική από τη σχολή Juilliard School, όπου σπούδασε υπό τον Jerome Lowenthal. Τον Μάιο του 2011 ο κ. Βαρβαρέσος έλαβε το διδακτορικό του Piano Performance από τη σχολή Juilliard. Υπήρξε μαθητής του Jerome Lowenthal, του Yoheved Kaplinsky, και του Robert MacDonald.

Αυτή την εποχή, ο κ. Βαρβαρέσος διαμένει στο Παρίσι και επιδιώκει το διάσημο Diplôme d’ Artiste-Interprète degree στο Conservatoire Nationale et Superieur de Musique et de Danse στο Παρίσι της Γαλλίας. Σπουδάζει υπό τον Michel Dalberto.

Το άρθρο Λυρισμός και Θάλασσα – Ρεσιτάλ πιάνου με τον Βασίλη Βαρβαρέσο εμφανίστηκε πρώτα στο Vergottis Foundation.

Διονύσιος Λαυράγκας και Όπερα

Πρόγραμμα

• GIACOMO PUCCINI (1858-1924): La Bohème, Mimi; Speravo di trovarvi qui…
• ALFREDO CATALANI (1854-1893): La Wally, Ebben, n’andrò lontana…
• GIOACHINO ROSSINI (1792-1868): Il barbiere di Siviglia, Largo al factotum della città…
• RUGGIERO LEONCAVALLO (1858-1919): Pagliacci, Qual fiamma avea nel guardo! Stridono lassù…
• GIUSEPPE VERDI (1813-1901): Il Trovatore, Il balen del suo sorriso…
• ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΛΑΥΡΑΓΚΑΣ (1860-1941): Θύμηση
• ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΛΑΥΡΑΓΚΑΣ (1860-1941): Φρόσω, Αδύνατον! Μην επιμένεις άλλο…
• ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (1861-1917): Μάννα και γυιός
• JULES MASSENET (1842-1912): Le Cid, Pleurez, mes yeux…
• GEORGES BIZET (1838-1875): Carmen, Votre toast, je peux vous le rendre…
• GIACOMO PUCCINI (1858-1924): Tosca, Vissi d’arte, vissi d’amore…
• UMBERTO GIORDANO (1867-1948): Andrea Chenier, Nemico della patria!!…
• GIUSEPPE VERDI (1813-1901): Il Trovatore, Mira, di acerbe lagrime…. Vivrà!

Βιογραφικά

Cellia Costea
Υψίφωνος, γεννήθηκε στη Ρουμανία. Σπούδασε μουσική στο Εθνικό Μουσικό Πανεπιστήμιο Βουκουρεστίου. Διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς Κίνας (Πεκίνο 2002), Φρανθίσκο Βίνιας (Βαρκελώνη 2003), Βαλσέζιας (2004). Ρεπερτόριο: Κόμισσα Αλμαβίβα (Γάμοι του Φίγκαρο), Λιου (Τουραντότ), Ελιζαμπέττα (Ντον Κάρλος), Ντόννα Ελβίρα (Ντον Τζοβάνι), Λεονόρα (Τροβαδούρος). Ντεμπούτο στην Tosca (ΜΜΑ, 2011). Βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Μουσικής 2011 από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών & Μουσικών Κριτικών. Πρόσφατες επιτυχίες σε Κατάνια και Amsterdam (Concertgebouw Hall) ως Τόσκα.

Δημήτρης Τηλιακός
Γεννήθηκε στη Ρόδο, σπούδασε κλασικό τραγούδι στην Αθήνα με τον Κώστα Πασχάλη, και συνέχισε με υποτροφία «Μαρία Κάλλας» στη Μουσική Ακαδημία Μονάχου (με τη Δάφνη Ευαγγελάτου). Το 1997 βραβείο W. D. Fassbaender. Πρώτη εμφάνιση ως Conte Almaviva (Le nozze di Figaro), Prinzregententheater Μονάχου και συμβόλαιο με την κρατική όπερα της Νυρεμβέργης. Συμμετοχές σε Hercules Saal, Sala Sao Paolo, Tokyo Suntory Hall, Münchner Biennale, Opera Toulon, Tokyo National Opera, Tchaikovsky Concert Hall, Royal Opera House, Opera National de Paris, κ.ά. Ηχογραφήσεις: Διδώ και Αινείας (Purcell) για Alpha, Macbeth (Verdi) για Bell Air. Επόμενες συνεργασίες: La Fenice (Manon Lescaut), Opera Monte Carlo (Bohème), Oper Köln (Aida), Metropolitan Opera (Bohème).

Δημήτρης Γιάκας
Γεννήθηκε στην Αθήνα, 1957. Δίπλωμα πιάνου Εθνικό Ωδείο (τάξη Μυρτώς Μαυρίκου, 1977). Σπουδές στο Ecole Normale de Musique de Paris (πιάνο, μουσική δωματίου, μουσική όπερας), μαθήματα συνοδείας με Dalton Baldwin. Από το 1982 πιανίστας – μουσικός εκγυμναστής στην Όπερα των Παρισίων (ως το 1991). Συμμετοχές ως accompagnateur σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Υπεύθυνος μουσικής προετοιμασίας στην Όπερα της Λυών με Kent Nagano. Από το 1990 στην Αθήνα, συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή, Μέγαρο Μουσικής. Εργάστηκε στην παγκόσμια πρώτη για έργα Ελλήνων συνθετών (Θεοδωράκης, Μικρούτσικος, Κουνάδης). Συνοδεύει τακτικά τραγουδιστές σε συναυλίες Ελλάδα & εξωτερικό.

Το άρθρο Διονύσιος Λαυράγκας και Όπερα: Με την σοπράνο Cellia Costea και τον βαρύτονο Δημήτρη Τηλιακό εμφανίστηκε πρώτα στο Vergottis Foundation.

Έργα και Ημέρες του Διονυσίου Λαυράγκα

Παρουσιάζει ο μαέστρος Βύρων Φιδετζής

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Βύρων Φιδετζής

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε βιολοντσέλο με τον Μανώλη Καζαμπάκα και ανώτερα θεωρητικά με τον Σόλωνα Μιχαηλίδη στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Με υποτροφία του ΙΚΥ συνέχισε τις σπουδές του βιολοντσέλου στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης με τους Βλ. Ορλόφ, Α. Ναβάρα και Σ. Μπένες, και πήρε το δίπλωμά του το 1975. Παράλληλα φοίτησε, στην ίδια σχολή, στην τάξη διεύθυνσης ορχήστρας του Χανς Σβαρόφσκι από το 1973 έως το 1977, οπότε πήρε και το δίπλωμα διεύθυνσης ορχήστρας. Παρακολούθησε επίσης σεμινάρια με τους αρχιμουσικούς Μιλτιάδη Καρύδη (Βιέννη) και Ότμαρ Σουίτνερ (Βαϊμάρη).

Ο Βύρων Φιδετζής έχει εμφανιστεί ως σολίστ και ως διευθυντής ορχήστρας με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες, καθώς και με ξένα συγκροτήματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, προβάλλοντας πάντα τη νεοελληνική δημιουργία.

Συνεργάστηκε επί πολλά χρόνια με την Εθνική Λυρική Σκηνή, όντας από το 1985 έως το 1992 μόνιμος αρχιμουσικός της. Από τον Σεπτέμβριο του 1990 ως το 1992 ήταν επικεφαλής αρχιμουσικός της Κρατικής Φιλαρμονικής του Αικατερίνενμπουργκ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και από το 1992 είναι προσκεκλημένος αρχιμουσικός της «Καπέλα Ρωσία» στη Μόσχα (πρώην ορχήστρας του Υπουργείου Πολιτισμού της ΕΣΣΔ). Υπήρξε παράλληλα προσκεκλημένος αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας του Πάζαρτζικ της Βουλγαρίας από το 1990 ως το 1999, οπότε έγινε μέχρι το 2001 καλλιτεχνικός διευθυντής της ορχήστρας. Την περίοδο 2000-2005 είχε την καλλιτεχνική ευθύνη της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης. Από το 1987 είναι μόνιμος αρχιμουσικός της ΚΟΑ, και από το 2004 έως το 2011 υπήρξε και ο καλλιτεχνικός της διευθυντής.

Έχει ηχογραφήσει όπερες και εκτελέσει πάνω από 300 ελληνικά έργα, πλείστα εκ των οποίων σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση ή σε πρώτη εκτέλεση μετά από πολύχρονη σιωπή, στη μακρόχρονη σταδιοδρομία του ως σολίστ του βιολοντσέλου και ως διευθυντής ορχήστρας.

Η προσπάθειά του στόχευσε στο να αναδειχθεί σταδιακά ο 19ος αιώνας ως βάση της μετέπειτα μουσικής δημιουργίας. Έτσι, ιδιαίτερα μερίμνησε για την ανάδειξη της Επτανησιακής Σχολής, αλλά και πολλά έργα παλαιών αλλά και νεώτερων συνθετών.

Δίδαξε μορφολογία και ιστορία της ελληνικής μουσικής στα τμήματα μουσικών σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα. Επίσης δίδαξε Ιστορία και Αισθητική της Ελληνικής Όπερας στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε ακόμα επί μία δωδεκαετία (1994-2005) Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής των Μουσικών Σχολείων της χώρας καθώς και επί σειράν ετών μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Η διεθνής κριτική εξεθείασε κατά καιρούς με ιδιαιτέρως κολακευτικά σχόλια την δισκογραφική αλλά και τη γενικότερη προσπάθειά του για την προβολή της ελληνικής μουσικής δημιουργίας. Για την καλλιτεχνική του δράση η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε το 1975 με το βραβείο Σπύρου Μοτσενίγου. Έχει επίσης τιμηθεί από την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης καθώς και από άλλους φορείς. Τέλος, για την προσφορά του στην ελληνική μουσική, εξελέγη ομόφωνα επίτιμο μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών, ενώ για το δισκογραφικό του έργο του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής. Το 2010 αναγορεύτηκε, για τη πολυετή και ουσιαστική προσφορά του στη μουσική, επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το άρθρο Έργα και Ημέρες του Διονυσίου Λαυράγκα εμφανίστηκε πρώτα στο Vergottis Foundation.